Γενοκτονία τῶν Λευκῶν. Ἀλήθεια ἤ ψέμα;

  Τά τελευταῖα χρόνια, μέ τήν μαζική ἔλευση προσφύγων στήν Εὐρωπαϊκή Ἤπειρο, ἀκοῦμε συχνά τήν φράση "Γενοκτονία τῶν Λευκῶν", κυρίως ἀπό συντηρητικούς, ἐθνικιστές καί λοιπούς ὑποστηρικτές της Ἐναλλακτικῆς Δεξιάς (Alt-Right).  Τί εἶναι ὅμως ἡ "γενοκτονία"; Εἶναι πραγματικό γεγονός ἤ μία "ἀκροδεξιά προπαγάνδα";
   Γενοκτονία ὀνομάζεται τό μαζικό ἔγκλημα, πού ἀποβλέπει στή συστηματική, με βίαια ὥς ἐπί το πλεῖστον μέσα, ἐπιδιωκόμενη ἐξόντωση ὁλόκληρης φυλῆς ἤ τμήματος αὐτῆς σε ὁρισμένο τόπο. Μπορεῖ νά ἐπιδιωχθεῖ εἴτε με σειρά ὁμαδικῶν φόνων, ὅλων ἤ σχεδόν ὅλων των μελῶν μίας φυλῆς, εἴτε με συστηματική ἐξασθένιση αὐτῆς (με διάφορα μέσα) μέχρι τή βαθμιαία ἐξάλειψή της φυλῆς. Στά βίαια δέ μέσα αὐτά περιλαμβάνονται καί σειρά ἀπαγορευτικῶν μέτρων ἐπί ἐθνικῶν, θρησκευτικῶν, γλωσσικῶν, ἠθικῶν, ἱστορικῶν ἤ ἄλλων παραδόσεων προκειμένου νά ἐπέλθει διαφοροποίηση ἤ ἀλλοίωση της καταδιωκόμενης φυλῆς με βέβαιη την σύν τῷ χρόνῳ ἀπώλεια του ἐθνικοῦ καί φυλετικοῦ γνωρίσματος της.
   Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ἄρθρο 2 της Σύμβασης γιά την Πρόληψη καί Καταστολή Ἐγκλημάτων Γενοκτονίας, ἤ Γενοκτονία ὁρίζεται ὥς " ...ὁποιαδήποτε ἀπό τίς παρακάτω πράξεις μέ στόχο τόν μερικό ἤ ὁλικό ἀφανισμό μίας φυλετικῆς, ἐθνικῆς ἤ θρησκευτικῆς ὁμάδας, ὅπως: θανάτωση των μελῶν της ὁμάδας, πρόκληση σοβαρῆς σωματικῆς ἤ ψυχικῆς βλάβης σέ μέλη τῆς ὁμάδας Σκόπιμη  ἐπιβολή συνθηκῶν ζωῆς μέ στόχο τό φυσικό ἀφανισμό, ὁλικό ἤ μερικό, μελῶν τῆς ὁμάδας, ἐπιβολή μέτρων πού ἀποσκοποῦν στήν παρεμπόδιση γεννήσεων ἐντός της ὁμάδας, διά τῆς βίας μεταφορά ἀνήλικων μελῶν της ὁμάδας σέ κάποια ἄλλη."
   Τα τελευταῖα χρόνια ὑπάρχει ραγδαῖα αὔξηση τῆς ἔλευσης Σύριων προσφύγων, ἀλλά καί λαθρομεταναστῶν ἀπό Πακιστάν, Ἁφγανιστάν καί χῶρες τῆς Β. Ἀφρικῆς. Με τήν ὑπογραφή τοῦ κανονισμοῦ Δουβλίνο ΙΙ, ἡ Ε.Ε. ὑποχρεώνει τά κράτη μέλη της, νά δεχθοῦν ἕναν ἀριθμό προσφύγων, ἀφοῦ ἐξετάσουν τά αἰτήματα τους γιά ἄσυλο. Ἀπ' τό 2014 ὥς σήμερα, ἡ χώρα μας ἔχει δεχθεῖ ἕνα ἑκατομμύριο πρόσφυγες, ἀριθμό διπλάσιο ἀπ' αὐτόν τῆς γειτονικῆς Ἰταλίας. Ὅποιος ἀσχολεῖται μέ τήν διεθνῆ ἐπικαιρότητα, θά γνωρίζει πώς ἡ Σαουδική Ἀραβία, εἶναι μία ἀπ' τίς λίγες ἀνεπτυγμένες χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἐπίσης, 5 χιλιόμετρα ἀνατολικά τῆς Μέκκας ὑπάρχει μία πόλη πού ἀποτελεῖται ἀπό ἄδειες σκηνές, ἡ Μίνα. Οἱ σκηνές διαθέτουν, ὕδρευση, ρεῦμα καί κλιματιστικά. Ἡ Σ. Ἀραβία εἶναι ἡ χώρα στήν ὁποῖα ἐμφανίστηκε τό Ἰσλάμ καί ἡ ὁποῖα ἐφαρμόζει αὐστηρά κάθε νόμο τοῦ Κορανίου. Γιατί δέν ὑπάρχουν πρόσφυγες σ' αὐτή τήν χώρα;
    Ἄς θυμηθοῦμε τώρα τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία. Ἐρώτηση κρίσεως, πόσους Οὐκρανοῦς πρόσφυγες εἶχε δεχθεῖ ἡ χώρα μας; Πόσους τά ὑπόλοιπα κράτη μέλη τῆς Ε.Ε.; Ἡ ἀπάντηση εἶναι, ἐλάχιστους καί ὅσοι ἔφυγαν ἀπ' τήν χώρα, πῆγαν εἴτε στήν Πολωνία, εἴτε στήν Ρωσία. Κάποιος θά ρωτοῦσε "μά γιατί, ἀφοῦ ἡ Οὐκρανία ἔχει διπλάσιο πληθυσμό ἀπ' τήν Συρία;". Μά ἄν γέμιζε ὅλη ἡ Εὐρώπη μέ Οὐκρανοῦς πρόσφυγες, δέν θά ὑπῆρχε τεράστια διαφορά. Παρόμοιες κουλτοῦρες, ἴδια θρησκεία, ἴδια φυλή. Ἄν ὑπῆρχε ἀνάμειξη τῶν λοιπῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν μέ τούς Οὐκρανοῦς  - πού ὑπῆρξε ἀνάμειξη μέ τούς Σλάβους στό παρελθόν καί σέ μεγάλο βαθμό μάλιστα - ἡ διαφορά θά ἦταν μηδαμινή.
  Ἕνα γεγονός, τό ὁποῖο διακρίνεται περισσότερο στό ἐξωτερικό, εἶναι οἱ "μεικτές διαφημίσεις". Ἄν τυχόν παρακολουθεῖται ξένη κανάλια (ἀγγλικά, γερμανικά κλπ), θά παρατηρήσετε ὅτι σχεδόν σέ κάθε διαφήμιση, ὑπάρχει ἕνας λευκός καί ἕνας μαῦρος. Προσπαθῶ νά θυμηθῶ ἄν ἔχω δεῖ ποτέ διαφήμιση μέ λευκό ἄντρα, λευκή γυναῖκα, λευκά παιδιά. Γιά ποιό λόγο γίνεται αὐτό, γιά νά μήν θίγονται οἱ μειονότητες; Μά μειονότητες εἶναι καί θά πρέπει νά προσαρμοστοῦν αὐτοί στόν Εὐρωπαϊκό τρόπο ζωῆς, ὄχι νά τους κάνουμε ἐμεῖς κάθε χατίρι. Βέβαια, ἄν συνεχιστεῖ ἡ παραπάνω πολιτική σέ λίγα χρόνια θά ἔχουμε γίνει μειονότητες στίς ἴδιες μας τίς χῶρες.
  Συνεχίζω μέ τήν Μπάρμπαρα Σπέκτρ, ἡ ὁποῖα εἶναι μία ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἑβραϊκῶν σπουδῶν στήν Στοκχόλμη. Πρίν λίγα χρόνια εἶχε δηλώσει πώς ἡ Εὐρώπη πρέπει νά ἀφήσει στήν ἄκρη τήν πολιτική Ἔθνος - Κράτος καί νά γίνει πολυπολιτισμική, μέ τούς Ἑβραῖους τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου, νά παίζουν πρωταρχικό ρόλο. Μέ λίγα λόγια, μιλᾶ γιά ἀλλοίωση τῆς ἐθνικῆς καί εὐρωπαϊκῆς κουλτούρας καί τήν ἀντικατάσταση της, μέ μία νέα παγκοσμιοποιημένη, ὅπου στό τιμόνι θά βρίσκονται οἱ Ἑβραῖοι, γιά ἀκόμα μία φορά.
  Ἄς ἀφήσουμε τήν Εὐρώπη πρός τό παρόν καί ἄς πᾶμε στή Νότια Ἀφρική, ἡ ὁποῖα μαστίζεται ἀπό ὑψηλά ποσοστά ἐγκληματικότητας. Ἡ ἐπί 43 χρόνια καταπίεση τῶν λευκών ἀπέναντι στοῦς ἔγχρωμους κατοίκους της χώρας ἔχει προκαλέσει με τή σειρά της τόσο σοβαρά ἀντανακλαστικά ποῦ μέσα στή δίνη τους πράξεις βίας ἔχουν φτάσει κυριολεκτικά σε σημεῖα παροξυσμοῦ. Πλέον τά θύματα ὅμως εἶναι οἱ λευκοί κάτοικοι. Ἡ εἰρωνεία εἶναι πώς οἱ θύτες εἶναι ἐπίσης ξένοι καί ὄχι ντόπιοι Νοτιοαφρικανοί. Οἱ ντόπιοι κάτοικοι τῆς Ν. Ἀφρικῆς, εἶχαν καφέ δέρμα καί ὄχι μαῦρο. Ἡ φυλή τους ὀνομάζεται Χόισαν καί οἱ Ὀλλανδοί ἄποικοι, τους ἀποκαλοῦσαν Χόττεντοτς. Οἱ σημερινοί ἔγχρωμοι, ἔχουν καταγωγή ἀπό τήν περιοχή του Κονγκό.
  Ἡ ἀλήθεια εἶναι πώς ὁ μέσος Εὐρωπαῖος γνωρίζει μόνο ὅσα βλέπει στό BBC καί στό ZDF ἤ ὅσα διαβάζει στό The Telegraph. Πέραν αὐτοῦ, -κάνω μιά σύντομη παρένθεση ἐδῶ- ἡ ἐνημέρωση καί ἡ ψυχαγωγία πλέον δέν μποροῦν νά εἶναι μή πολιτικά ὀρθές, μέ ἀποτέλεσμα, αὐτοαποκαλούμενοι κωμικοί, ὅπως ἡ Amy Schumer μέσῳ τῆς παραστάσεως της, περνᾶ πολιτικά μηνύματα ἀρεστά ἀπ' τήν πλειοψηφία, καθώς εἶναι αὐτά πού θέλουν νά ἀκούσουν, ἄσχετα ἄν πρόκειται περί ἀλήθειας ἤ ψέματος. Αὐτό πού μποροῦμε νά κάνουμε, εἶναι νά κλείσουμε τήν τηλεόραση καί νά ἀνοίξουμε τά μάτια μας. Δέν μιλάω γιά προφητεῖες, οὔτε γιά τρελά σενάρια. Εἶναι ἡ πραγματικότητα. Εἴμαστε εἶδος πρός ἐξαφάνιση καί τήν καταδίκη μας τήν ὑπογράψαμε ἐμεῖς οἱ ἵδιοι, γι' αὐτό πιό σωστά θά ἔπρεπε νά μετονομάσουμε τήν φράση σέ "Αὐτοκτονία τῶν Λευκῶν".      
  

  

Πώς κατάφεραν ν’ αλλάξουν τον κόσμο… Πρός τό χειρότερο.

     Πολιτική ὀρθότητα, ἕνας ὄρος ὁ ὁποῖος ἔγινε εὐρέως γνωστός με την ἐκλογική νίκη Τραμπ. Πολλοί ἀναλυτές του ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος, ἰσχυρίζονται ὅτι ἔπαιξε σημαντικό ρόλο στήν πρόθεση ψήφου. Τι ἀκριβῶς ὅμως εἶναι ἡ πολιτική ὀρθότητα καί γιά ποιό λόγο πρέπει νά μας ἀπασχολεῖ;

    Ξεκινῶντας, ἡ πολιτική ὀρθότητα δέν εἶναι κάτι το καινούργιο. Ἔκανε την ἐμφάνιση της στά μέσα του 20^ου αἰῶνα καί συνδέεται με την μαζική ἐπικράτηση του Κομμουνισμοῦ στήν Ἀνατολική Εὐρώπη καί τον ὑπόλοιπο κόσμο. Ἑρμηνεύεται ὥς "ἀποφυγή ὅρων καί λέξεων, οἱ ὁποῖες θεωροῦνται προσβλητικές γιά ὁποιαδήποτε ἀνθρώπινη ὁμάδα". Με μία πρώτη ματιά θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι κάτι τό θεμιτό, κάτι τό ὁποῖο θά μποροῦσε νά καταπολεμήσει κοινωνικές ἀδικίες. Δυστυχῶς, δέν εἶναι ἔτσι. Ἐκφυλίστηκε πολύ γρήγορα καί μετατράπηκε σ’ ἕνα εἶδος φραστικοῦ καί λεκτικοῦ φανατισμοῦ.

    Τά ἀποτελέσματα του τα βλέπουμε καθημερινά. Λές ἕνα ἀθῶο καί ἄκακο ἀνέκδοτο, σε ἀποκαλοῦν ρατσιστή. Φλερτάρεις με μία κοπέλα σ’ ἀποκαλοῦν σεξιστῆ, καταδικάζεις τους isis καί τον ἰσλαμικό φανατισμό, σε ἀποκαλοῦν ἰσλαμοφοβικό καί μπορῶ νά συνεχίσω νά γράφω κι ἄλλα παραδείγματα. Οἱ ὀπαδοί της πολιτικῆς ὀρθότητας, ἐνῶ ξεκίνησαν ὥς πολέμιοι των κοινωνικῶν ἀδικιῶν, κατέληξαν νά ἀντιμάχονται καί νά ἀποκλείουν κάθε ἄποψη καί ἰδεολογία, πού δέν ταιριάζει με τα πιστεύω τους, ὅπως ἄλλωστε ἔκανε καί ὁ Κομμουνισμός ὁ ὁποῖος «γέννησε» το παραπάνω φαινόμενο. Ποιά ὅμως εἶναι ἡ σχέση του Κομμουνισμοῦ με την πολιτική ὀρθότητα;

    Ἡ σχέση των δύο των προαναφερθέντων εἶναι ἄμεση, καθώς ἡ πολιτική ὀρθότητα ἀνήκει σ’ ἕνα σύνολο ἰδεῶν πού ὀνομάζεται Μαρξιστική Κουλτούρα. Γέννημα θρέμμα της Σχολῆς της Φρανκφούρτης, κληρονόμησε ὅλα τα στοιχεῖα της καί ἀναπτύχθηκε πάνω σε θεωρίες του Μάρξ, του Βέμπερ καί του Φρόιντ. Ἔτσι, θά μπορούσαμε νά τή χαρακτηρίσουμε ὥς ἕνα κίνημα το ὁποῖο θεωρεῖ τον κάθε ἐθνικό πολιτισμό καί την παράδοση ὥς κύριο παράγοντα των κοινωνικῶν ἀνισοτήτων. Οἱ ὀπαδοί αὐτοῦ του κινήματος δέν εἶναι ἀπαραίτητα Μαρξιστές.

    Πολιτικά θά μπορούσαμε νά ποῦμε πώς ἀνήκουν στόν χῶρο της Κέντρου καί της Ἀριστεράς. Χαρακτηριστικά του κινήματος εἶναι ἡ λατρεία της πολυπολιτισμικότητας, ο μεταμοντερνισμός, ἡ ἐμφάνιση ψευδοεπιστημῶν καί ἡ ἀπαξίωση ἤ καί ὁ ἐκφυλισμός των παραδόσεων καί ἐθίμων. Ἕνα κλασικό παράδειγμα ὀπαδῶν της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας εἶναι οἱ vegans. Γιά ὅσους δέν γνωρίζουν, πρόκειται γιά μιά εἰδική κατηγορία χορτοφάγων (vegetarian --> vegan), οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νά φᾶνε ἀκόμα καί ὑποπροϊόντα ζώων (γάλα, τυρί κλπ) τα ὁποία ἀντικαθιστοῦν με ὑποκατάστατα τους (κασέρι σόγιας, γάλα ἀπό ἰνδοκάρυδο κλπ). Οἱ ἴδιοι, κατά μεγάλο ποσοστό εἶναι φανατικοί ὑπέρμαχοι των «δικαιωμάτων των ζώων», σε ἐκνευριστικό βαθμό. Πρίν ἕξι περίπου μῆνες μάλιστα, ὀργάνωσαν πορεία στό κέντρο της Βαρκελώνης, ὁλόγυμνοι καί καλυμμένοι με ψεύτικο αἷμα, ἀπαιτῶντας νά σταματήσει ἡ πώληση κρέατος σε ὁλόκληρη την πόλη! Φαντάζομαι πώς ὅποιος αὐτή τή στιγμή διαβάζει το ἄρθρο, ἔχει σοκαριστεῖ. Κι ὅμως, οἱ vegans δέν εἶναι παρά ἕνα ἁπλό παράδειγμα, ὑπάρχει ἕνα ἄλλο κακό, πολύ μεγαλύτερο πού ἀρχίζει νά κάνει την ἐμφάνιση του σιγά σιγά.

     Ὅπως προανέφερα, οἱ ὀπαδοί της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας θεωροῦν τον ἐθνικό πολιτισμό καί τις παραδόσεις ὥς κάτι το ὁποῖο προκαλεῖ κοινωνικές ἀνισότητες. Με την ἐπικράτηση της δηλαδή, χάνεται κάθε ἐθνικό στοιχεῖο. Ἕνας λαός ὅμως πού ξεχνᾶ την ἱστορία καί την ταυτότητα του, ὁδεύει πρός την ἐξαφάνιση. Με το τζιχάντ καί την ἀραβική ἐξάπλωση, ἐξαφανίστηκαν σπουδαῖοι πολιτισμοί ὅπως αὐτός των Ἀρχαίων Αἰγυπτίων. Ὄχι ἐπειδή τους σκότωσαν ὅλους οἱ Ἄραβες, ἀλλά ἐπειδή ἀναγκάστηκαν νά γίνουν πολιτισμικοί σκλάβοι. Ὄχι Ὅσιρις καί Ἴσιδα, ἀλλά Ἀλλάχ καί Μωᾶμεθ. Ὄχι πυραμίδες, ἀλλά τεμένη. Κάτι ἀνάλογο θά προκαλέσει καί ἡ ἐπικράτηση της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας. Ἕνας κόσμος ὅπου ὅλοι εἶναι ἴδιοι, δέν ὑπάρχουν λαοί, παραδόσεις, ταυτότητες, διαφορετικότητα. Ἕνας κόσμος ὅπου οἱ ἄνθρωποι δέν ἔχουν καμία ἀπολύτως διαφορά ἀπ’ τα ζῶα.

    Ἕνας εἶναι ὁ τρόπος καταπολέμησης του παραπάνω φαινομένου, ἡ ἀνάγνωση βιβλίων καί ἀρχαίων συγγραμμάτων. Ἄς θυμηθοῦμε ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικό ρητό, «ὅπου ὑπάρχει ἰσότητα δέν ὑπάρχει δικαιοσύνη» πρᾶγμα πού το βλέπουμε καί στήν φύση, το μυρμήγκι δέν εἶναι ἴσο με το λιοντάρι καί αὐτό δέν ἀλλάζει. Ἄς θυμηθοῦμε τα χαρακτηριστικά του Νιτσεϊκοῦ Ὑπεράνθρωπου, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει καμία σχέση με αὐτό τον δειλό καί φαῦλο ἄνθρωπο τον ὁποῖο μας παρουσιάζουν οἱ ὀπαδοί της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας.

     Κλείνοντας, θά ἤθελα ν’αναφέρω, πώς ὅσο δίνουμε ἐξουσία σε ἀνθρώπους πού μιλοῦν γιά ἰσότητα μεταξύ ὅλων, γιά ἀγάπη καί εἰρήνη, τόσο θά μεγαλώνει ὁ παραπάνω κίνδυνος. Διότι, λόγῳ της ἀνθρώπινης φιλοδοξίας ἡ ὑλοποίηση των προαναφερθέντων δέν ἐπιτυγχάνεται κι ἔτσι καταλήγουμε ὥς πρόβατα ἕτοιμα γιά σφαγή εἷς τόν Βωμό των Ἀπραγματοποίητων Ἰδεῶν.