Πώς κατάφεραν ν’ αλλάξουν τον κόσμο… Πρός τό χειρότερο.

     Πολιτική ὀρθότητα, ἕνας ὄρος ὁ ὁποῖος ἔγινε εὐρέως γνωστός με την ἐκλογική νίκη Τραμπ. Πολλοί ἀναλυτές του ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος, ἰσχυρίζονται ὅτι ἔπαιξε σημαντικό ρόλο στήν πρόθεση ψήφου. Τι ἀκριβῶς ὅμως εἶναι ἡ πολιτική ὀρθότητα καί γιά ποιό λόγο πρέπει νά μας ἀπασχολεῖ;

    Ξεκινῶντας, ἡ πολιτική ὀρθότητα δέν εἶναι κάτι το καινούργιο. Ἔκανε την ἐμφάνιση της στά μέσα του 20^ου αἰῶνα καί συνδέεται με την μαζική ἐπικράτηση του Κομμουνισμοῦ στήν Ἀνατολική Εὐρώπη καί τον ὑπόλοιπο κόσμο. Ἑρμηνεύεται ὥς "ἀποφυγή ὅρων καί λέξεων, οἱ ὁποῖες θεωροῦνται προσβλητικές γιά ὁποιαδήποτε ἀνθρώπινη ὁμάδα". Με μία πρώτη ματιά θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι κάτι τό θεμιτό, κάτι τό ὁποῖο θά μποροῦσε νά καταπολεμήσει κοινωνικές ἀδικίες. Δυστυχῶς, δέν εἶναι ἔτσι. Ἐκφυλίστηκε πολύ γρήγορα καί μετατράπηκε σ’ ἕνα εἶδος φραστικοῦ καί λεκτικοῦ φανατισμοῦ.

    Τά ἀποτελέσματα του τα βλέπουμε καθημερινά. Λές ἕνα ἀθῶο καί ἄκακο ἀνέκδοτο, σε ἀποκαλοῦν ρατσιστή. Φλερτάρεις με μία κοπέλα σ’ ἀποκαλοῦν σεξιστῆ, καταδικάζεις τους isis καί τον ἰσλαμικό φανατισμό, σε ἀποκαλοῦν ἰσλαμοφοβικό καί μπορῶ νά συνεχίσω νά γράφω κι ἄλλα παραδείγματα. Οἱ ὀπαδοί της πολιτικῆς ὀρθότητας, ἐνῶ ξεκίνησαν ὥς πολέμιοι των κοινωνικῶν ἀδικιῶν, κατέληξαν νά ἀντιμάχονται καί νά ἀποκλείουν κάθε ἄποψη καί ἰδεολογία, πού δέν ταιριάζει με τα πιστεύω τους, ὅπως ἄλλωστε ἔκανε καί ὁ Κομμουνισμός ὁ ὁποῖος «γέννησε» το παραπάνω φαινόμενο. Ποιά ὅμως εἶναι ἡ σχέση του Κομμουνισμοῦ με την πολιτική ὀρθότητα;

    Ἡ σχέση των δύο των προαναφερθέντων εἶναι ἄμεση, καθώς ἡ πολιτική ὀρθότητα ἀνήκει σ’ ἕνα σύνολο ἰδεῶν πού ὀνομάζεται Μαρξιστική Κουλτούρα. Γέννημα θρέμμα της Σχολῆς της Φρανκφούρτης, κληρονόμησε ὅλα τα στοιχεῖα της καί ἀναπτύχθηκε πάνω σε θεωρίες του Μάρξ, του Βέμπερ καί του Φρόιντ. Ἔτσι, θά μπορούσαμε νά τή χαρακτηρίσουμε ὥς ἕνα κίνημα το ὁποῖο θεωρεῖ τον κάθε ἐθνικό πολιτισμό καί την παράδοση ὥς κύριο παράγοντα των κοινωνικῶν ἀνισοτήτων. Οἱ ὀπαδοί αὐτοῦ του κινήματος δέν εἶναι ἀπαραίτητα Μαρξιστές.

    Πολιτικά θά μπορούσαμε νά ποῦμε πώς ἀνήκουν στόν χῶρο της Κέντρου καί της Ἀριστεράς. Χαρακτηριστικά του κινήματος εἶναι ἡ λατρεία της πολυπολιτισμικότητας, ο μεταμοντερνισμός, ἡ ἐμφάνιση ψευδοεπιστημῶν καί ἡ ἀπαξίωση ἤ καί ὁ ἐκφυλισμός των παραδόσεων καί ἐθίμων. Ἕνα κλασικό παράδειγμα ὀπαδῶν της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας εἶναι οἱ vegans. Γιά ὅσους δέν γνωρίζουν, πρόκειται γιά μιά εἰδική κατηγορία χορτοφάγων (vegetarian --> vegan), οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νά φᾶνε ἀκόμα καί ὑποπροϊόντα ζώων (γάλα, τυρί κλπ) τα ὁποία ἀντικαθιστοῦν με ὑποκατάστατα τους (κασέρι σόγιας, γάλα ἀπό ἰνδοκάρυδο κλπ). Οἱ ἴδιοι, κατά μεγάλο ποσοστό εἶναι φανατικοί ὑπέρμαχοι των «δικαιωμάτων των ζώων», σε ἐκνευριστικό βαθμό. Πρίν ἕξι περίπου μῆνες μάλιστα, ὀργάνωσαν πορεία στό κέντρο της Βαρκελώνης, ὁλόγυμνοι καί καλυμμένοι με ψεύτικο αἷμα, ἀπαιτῶντας νά σταματήσει ἡ πώληση κρέατος σε ὁλόκληρη την πόλη! Φαντάζομαι πώς ὅποιος αὐτή τή στιγμή διαβάζει το ἄρθρο, ἔχει σοκαριστεῖ. Κι ὅμως, οἱ vegans δέν εἶναι παρά ἕνα ἁπλό παράδειγμα, ὑπάρχει ἕνα ἄλλο κακό, πολύ μεγαλύτερο πού ἀρχίζει νά κάνει την ἐμφάνιση του σιγά σιγά.

     Ὅπως προανέφερα, οἱ ὀπαδοί της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας θεωροῦν τον ἐθνικό πολιτισμό καί τις παραδόσεις ὥς κάτι το ὁποῖο προκαλεῖ κοινωνικές ἀνισότητες. Με την ἐπικράτηση της δηλαδή, χάνεται κάθε ἐθνικό στοιχεῖο. Ἕνας λαός ὅμως πού ξεχνᾶ την ἱστορία καί την ταυτότητα του, ὁδεύει πρός την ἐξαφάνιση. Με το τζιχάντ καί την ἀραβική ἐξάπλωση, ἐξαφανίστηκαν σπουδαῖοι πολιτισμοί ὅπως αὐτός των Ἀρχαίων Αἰγυπτίων. Ὄχι ἐπειδή τους σκότωσαν ὅλους οἱ Ἄραβες, ἀλλά ἐπειδή ἀναγκάστηκαν νά γίνουν πολιτισμικοί σκλάβοι. Ὄχι Ὅσιρις καί Ἴσιδα, ἀλλά Ἀλλάχ καί Μωᾶμεθ. Ὄχι πυραμίδες, ἀλλά τεμένη. Κάτι ἀνάλογο θά προκαλέσει καί ἡ ἐπικράτηση της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας. Ἕνας κόσμος ὅπου ὅλοι εἶναι ἴδιοι, δέν ὑπάρχουν λαοί, παραδόσεις, ταυτότητες, διαφορετικότητα. Ἕνας κόσμος ὅπου οἱ ἄνθρωποι δέν ἔχουν καμία ἀπολύτως διαφορά ἀπ’ τα ζῶα.

    Ἕνας εἶναι ὁ τρόπος καταπολέμησης του παραπάνω φαινομένου, ἡ ἀνάγνωση βιβλίων καί ἀρχαίων συγγραμμάτων. Ἄς θυμηθοῦμε ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικό ρητό, «ὅπου ὑπάρχει ἰσότητα δέν ὑπάρχει δικαιοσύνη» πρᾶγμα πού το βλέπουμε καί στήν φύση, το μυρμήγκι δέν εἶναι ἴσο με το λιοντάρι καί αὐτό δέν ἀλλάζει. Ἄς θυμηθοῦμε τα χαρακτηριστικά του Νιτσεϊκοῦ Ὑπεράνθρωπου, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει καμία σχέση με αὐτό τον δειλό καί φαῦλο ἄνθρωπο τον ὁποῖο μας παρουσιάζουν οἱ ὀπαδοί της Μαρξιστικῆς Κουλτούρας.

     Κλείνοντας, θά ἤθελα ν’αναφέρω, πώς ὅσο δίνουμε ἐξουσία σε ἀνθρώπους πού μιλοῦν γιά ἰσότητα μεταξύ ὅλων, γιά ἀγάπη καί εἰρήνη, τόσο θά μεγαλώνει ὁ παραπάνω κίνδυνος. Διότι, λόγῳ της ἀνθρώπινης φιλοδοξίας ἡ ὑλοποίηση των προαναφερθέντων δέν ἐπιτυγχάνεται κι ἔτσι καταλήγουμε ὥς πρόβατα ἕτοιμα γιά σφαγή εἷς τόν Βωμό των Ἀπραγματοποίητων Ἰδεῶν.